Bir Somun Ekmek
Hazret-i Âişe vâlidemizin oruçlu olduğu bir gün, yoksulun biri gelerek
kendisinden yiyecek bir şeyler istemişti. Âişe vâlidemizin evinde,
akşam iftar edeceği bir somundan başka bir şey yoktu.
Hizmetkârına, o ekmeği vermesini söyledi.
Hizmetkârı îtiraz edecek olduysa da
Âişe vâlidemiz ısrar edip o ekmeği verdirdi.
Akşam olunca birisi Âişe vâlidemizin evine bir parça
pişmiş koyun eti gönderdi.
Âişe vâlidemiz hizmetkârını çağırarak:
“–Buyur ye, bu, senin (vermeye kıyamadığın)
ekmeğinden daha lezzetlidir!” buyurdu. (Muvatta, Sadaka, 5)

selam ve dua ile..