BİTKİLERİN ÖLÜMÜ ZİKRİNİN BİTMESİYLEDİR
Bir üstâz, mürîdlerine içlerindeki bir garip dervişin mertebesini bildirmek ve ders vermek için:
“Eğer beni seviyorsanız şu sahraya çıkıp muhabbetinizin derecesini bildirecek kadar kır çiçeği getirin” demişti. Dervişlerin her biri çiçek toplayıp getirmişti.
O garip derviş ise kuru ve kokusunu yitirmiş bir çiçek getirip arzetti. Üstâzı:
“Sen beni bu kadar mı seversin? Baksana, kardeşlerinin her biri demet demet çiçekler getirdi” demesi üzerine:
“Efendim! Bendeniz de efendimizi severim. Lâkin her hangi bir çiçeği koparmak için davransam onun Hak Teâlâyı zikir ve tesbîh ettiğini apaçık görüp işitirdim. Zikir ve tesbîhlerine mâni olmamak için hiç birini koparmaya cesaret edemedim. Şu çiçek tesbîh ve tehlîlden kesilmiş ve sararıp kuruya kalmış olduğundan onu getirdim” dedi. (Eyüb Sabri Paşa, M. Haremeyn)

selam ve dua ile..