Aðlamak;
Rahmandan kuluna bir armaðan, bir rahmet!...
Aðlamak;Ýçteki sýkýntýlarý dýþa atmaktýr...
sýkýntýlardan arýnmaktýr!...
Bazen sevgiliye naz!
Bazen sitemdir!

Bazen de anlaþýlamamaktýr...
Bazen piþmanlýðýn ifadesi...
Aðlamak; Kaybedilene aðýt!
Hüznün doruk noktasý...
Resulün kaybettiði oðluna hediyesi ...

Ya Resulallah!
Sen de mi?
Dedirten inci taneleri...
Bazen Rab’be yöneliþ!...
Bazen af dileme!...
Bazen acýnýn inci inci dýþa vurumu!
Adeta acýnýn yýkanmasý...
topraða karýþýp yok olmasý...

Bazen sevincin gözlere yýðýlmasý,
ardýndan göz pýnarlarýndan süzülen daneler...
Yürekte sevinç fýrtýnalarý koparken, gözlerin mahzunluðu!
Söylemek, hissettiklerini ifade etmek insana uzakken,
süzülen damlalarla bunlarý tek tek yazmak!
Ýçteki gök gürültüsünün adeta yaðmuru davet edimi...
Yakubun Yusu fa özleminin ifadesi!...

Net, yalýn, riyasýz hiçbir kelime telaffuz etmeden tüm çýplaklýðýyla,
duygularýn ifadesi...
Ve aðlayabilmek;
Gece yarýsý mahlukat uyurken, seccadesinde Rab bine huþuyla yönelmiþ,
alýn secdede, Rabbi ile buluþmanýn doruk noktasýnda...
bir müminin gözlerinden süzülen damlalar!
Belki de diðerlerinin kurtuluþuna mütesebbib!...

Rabbinden rahmet olarak....
Bir annenin yavrusuna özlemi, hasretinin ifadesi!...
Duygular kumkumasý içindeyken kalbin birden infilak etmesi...
Ve gözyaþý;
Rabbinden rahmettir mü’mine!...
Bir tesellidir anneye! Sevgiliye sýðýnak!...
Mecnundan Leyla‘ ya kalan hatýra!...

ve Resul‘den ümmetine merhamet!...
__________________