"Seni uzaktan seviyorum...." diye düþündü erkek içinden.
"Yaklaþmadan, anlatmadan, anlaþýlmadan....
Ben seni beklentisiz seviyorum.
Hiçbir þey ummadan, talepte bulunmadan, hayal bile kurmadan.
Kendi içimde taþýdýðým sessiz sedasýz bir sýr bu.
Ben belki de senden çok bu sýrrý seviyorum."
Sýrrýn senden bile güzel çünkü, senden bile özel.
Sýrrýn bir billur kadeh, kýrýlmasýn diye yüreðimde taþýyorum.
Sýrrýn nazenin bir mum alevi, sýrf yanmaya devam etsin diye karanlýðý gündüze yeðliyorum.
Kimse bilmiyor, bilmesi de gerekmiyor.
Hem kim ne anlar? Ateþ bu, hep düþtüðü yeri yakar.
Bense ne bir þeyleri deðiþtirmek peþindeyim, ne bir yere varmak.
Ne sahip olmak derdindeyim, ne kendimi kanýtlamak.
Her þey olduðu gibi kalsýn istiyorum.
Ben hep bir sýfýr maðlup olayým; sen hep uzak bir hayalden ibaret.
Sen olduðun gibi kal. Ulaþýlmaz. Dokunulmaz. Koklanýlmaz.
Ben olduðum gibi. Dünya olduðu gibi.
__________________