Beni Unutamazsýn

Beni unutamazsýn bilirim, beni unutamazsýn
Denizin durgunluðu, gözlerimi
Coþkunluðu, saçlarýmý hatýrlatýr
Kulaklarýný týrmalar sesim, hayatýndan silemezsin
Beni unutamazsýn bilirim.
Parkýn tozlu yollarýnda yalnýz dolaþacaksýn
Mutsuz gökyüzünde bir iki yýldýz, ýþýk tutacak karanlýðýna
Delikanlýnýn biri uzanacak ellerine ansýzýn
Çaresizliðine, yalnýzlýðýna irkileceksin
Ve daha sonra tarakta kalan saçlardan anlayacaksýn ihtiyarladýðýný
Dudaklarýnýn pembeliði solacak
Cilâsý çýkmýþ bir mobilya gibi eskiyecek güzelliðin
Kahrolacaksýn!
Ve bir gün gelip, beni anlayacaksýn.
Oysa; vakit çoktan geçmiþ olacak
Ama sen yine de sözlerime aldýrma.
Gözlerin zamansýz ýslanmasýn.
Çünkü, artýk çocuk deðilsin
Güneþin nereden doðduðunu bilirsin
Baþka bir Ýstanbul olmadýðýný bilirsin
Ve seni nasýl sevdiðimi bilirsin
Ama gitmek istiyorsan, yine de sen bilirsin

Ahmet Selçuk Ýlkan